ECB

Prezes Bundesbanku Jens Weidmann powiedział, że Europejski Bank Centralny nie będzie celowo dążył do wyższych stóp procentowych, podkreślając kompromis zawarty między jastrzębimi i gołębimi decydentami w ich nowej strategii stabilności cen. EBC podniósł w minionym tygodniu swój cel inflacyjny do 2% jednomyślną decyzją po 18-miesięcznej debacie. W okresie poprzedzającym ogłoszenie ekonomiści i inwestorzy spekulowali na temat tego, czy bank centralny będzie naśladował Rezerwę Federalną w przyjmowaniu celu w zakresie średniej inflacji, co oznaczałoby automatyczne przekroczenie wartości po okresach osłabienia. Uwagi niemieckiego bankiera centralnego podkreślają, w jaki sposób prezes EBC Christine Lagarde zdobyła konsensus, przyznając obu stronom spektrum polityki narzędzia do argumentowania ich racji na temat perspektyw gospodarczych. Przynajmniej dopóki inflacja nie zostanie trwale ożywiona, powinno to doprowadzić do harmonii w podzielonej Radzie Zarządzającej, składającej się z 25 urzędników z 19 krajów.

     

„Nie dążymy do ani niższych, ani wyższych stawek” powiedział Weidmann, w jednej z pierwszych reakcji rady na wynik przeglądu strategii. Urzędnicy EBC powszechnie widzą ryzyko wzrostu inflacji w średnim okresie. Weidmann powiedział również, że nowy cel 2% w średnim okresie jest jasnym i łatwo zrozumiałym celem i że mogą wystąpić chwilowe odchylenia od celu w dowolnym kierunku.

„Nie uzależniamy naszej polityki monetarnej od celów, które nie zostały osiągnięte w przeszłości” powiedział Weidmann. Według Isabel Schnabel, członkini zarządu Europejskiego Banku Centralnego, w nadchodzących latach inflacja w strefie euro pozostanie niska i nie okaże się nadmiernie wysoka nawet po obecnym wzroście w Niemczech do 4%.

„Ten wzrost jest tymczasowy” powiedziała w wywiadzie dla Frankfurter Allgemeine Sonntagszeitung. „Nasza średnioterminowa projekcja inflacji jest znacznie niższa: zaledwie 1,4% w 2023 roku. Schnabel, która przemawiała w wywiadzie z okazji publikacji nowej strategii polityki monetarnej EBC, powiedziała, że obecny wzrost cen w Niemczech odzwierciedla tymczasowe obniżenie podatków, a także problemy w łańcuchu dostaw, które wynikały z szybkiego ponownego otwarcia gospodarek, a co za tym idzie gwałtownego wzrostu popytu.

„To, czy inflacja wzrośnie w sposób zrównoważony, ostatecznie zależy od tego, czy płace również wzrosną i wzmocnią inflację” powiedziała Schnabel. „Cel na poziomie 2% ma ważną funkcję: tworzy przestrzeń, aby nasza polityka monetarna mogła mieć efekt stabilizujący. Nowy cel inflacyjny zabezpiecza nasze pole manewru i przyniesie korzyści ludziom” dodała. Schnabel dodała, że ważne jest, aby mocno zakotwiczyć oczekiwania inflacyjne obywateli blisko celu EBC. „Umiarkowanie wyższa inflacja jest oznaką lepszych perspektyw gospodarczych”  powiedziała. „Musimy wspierać tą naszą polityką monetarną tak długo, jak długo trwa osiągnięcie naszego średnioterminowego celu inflacyjnego” dodała.

 

 

Wielka Brytania

Globalny niedobór mikrochipów odbił się na ożywieniu gospodarczym Wielkiej Brytanii w maju, zaburzając produkcję samochodów osobowych i ciężarowych, która spadła do jednego z najniższych poziomów w ciągu ostatniej dekady. Nieoczekiwany spadek produkcji fabryk i w sektorze budownictwa oznaczał, że wzrost w całej gospodarce zwolnił do 0,8%, tj. do około połowy oczekiwanego tempa, podał w piątek Urząd Statystyczny. Było to wolniejsze tempo niż kwietniowy wzrost o 2%, kiedy restauracje i sklepy zaczęły się ponownie otwierać. Kryzys podaży półprzewodników, który rozpoczął się w zeszłym roku, ograniczył produkcję w wielu branżach, zwłaszcza w przemyśle samochodowym. Dyrektor generalny Renault SA Luca de Meo ostrzegał, że efekty będą odczuwalne w przyszłym roku.

„W Wielkiej Brytanii ożywienie traci rozpęd, gdy tymczasowe impulsy z wcześniejszych faz ponownego otwarcia zanikają” powiedział Suren Thiru.

     

Produkcja samochodów transportowych spadła o 16,4%. Przed pandemią ten segment po raz ostatni doświadczył spadku tej wielkości w styczniu 1974 r. Z kolei produkcja budowlana spadła o 0,8%, był to drugi miesięczny spadek z rzędu i duże zaskoczenie w porównaniu z ostatnimi badaniami sugerującymi silny wzrost. W Wielkiej Brytanii produkt krajowy brutto jest obecnie o 3,1% niższy niż w lutym 2020 r., zanim wybuchła pandemia. Bank Anglii przewiduje pełny zwrot do końca roku, napędzany przez konsumentów uwalniających nagromadzone oszczędności zgromadzone podczas blokad. Gwałtowny wzrost sprzedaży detalicznej i firm hotelarskich podsyca presję cenową i podsyca spekulacje na temat tego, kiedy bank centralny może powstrzymać swój program stymulacyjny.

 

 

Usługi noclegowe i gastronomiczne wzrosły w maju o 37%, ponieważ puby i restauracje mogły zacząć obsługiwać klientów wewnątrz lokali.

„Tempo ożywienia zwolniło bardziej niż oczekiwaliśmy w maju, a wraz ze wzrostem liczby infekcji istnieje ryzyko, że gospodarka załamie się końcem lata. Może to oznaczać, że nie osiągnie poziomu sprzed pandemii nawet pod koniec tego roku” powiedział Dan Hanson. Istnieje kilka zagrożeń dla perspektyw szybkiego odbudowania gospodarki. Programy wsparcia zatrudnienia są likwidowane, a premier Boris Johnson planuje znieść wszystkie pozostałe ograniczenia 19 lipca, mimo że wariant delta koronawirusa powoduje nową falę infekcji.

„Podczas gdy więcej firm mogło ponownie otworzyć swoje drzwi, czasy nadal są trudne dla naszych najbardziej dotkniętych sektorów, w szczególności lotnictwa i turystyki międzynarodowej” powiedział Rain Newton-Smith, główny ekonomista CBI, największej brytyjskiej grupy lobbystów.

 

 

Zboża

Prawdopodobnie Chiny zrobią sobie przerwę od kupowania dużych ilości amerykańskiej kukurydzy po rekordowych zakupach w tym roku, ponieważ zbliżają się krajowe zbiory, a lokalne ceny spadły do ​​najniższych poziomów od końca 2020 roku. Największy na świecie importer kupił już ponad 10,5 miliona ton kukurydzy z USA na rok gospodarczy 2021-22 i ponad 23 miliony ton na bieżący sezon, wynika z danych Departamentu Rolnictwa USA. Całkowity import w przyszłym roku wyniesie prawdopodobnie 20 milionów ton, podczas gdy oficjalna prognoza USDA na przyszły rok to 26 milionów ton.

   

„Nie spodziewamy się dalszych zakupów w krótkim okresie, ponieważ zbiory będą dostępne we wrześniu, a popyt wtedy być może osłabnie” powiedział Feng Lichen, główny analityk portalu branżowego yumi.com.cn.

Kontrakty terminowe na kukurydzę na giełdzie Dalian spadły w tym roku do najniższego poziomu, a zboże zostało zastąpione w paszach przez importowany jęczmień i sorgo oraz lokalną pszenicę i ryż. Spadek na rynku krajowym i wyższe koszty eksportu oznaczają mniejszą zachętę do kupowania zboża z zagranicy. Nowa runda zakupów z USA na zapasy państwowe wydaje się nierealna, twierdzi część analityków. Tymczasem prywatne firmy wykorzystały już swoje przydziały kwot, więc dodatkowe zakupy są mało prawdopodobne przed końcem roku.

Według Chińskiego Narodowego Centrum Informacji o Zbożach i Olejach rząd zwiększył sprzedaż przestarzałego ryżu z zapasów do zakładów produkujących paszę dla zwierząt, co może zwiększyć konsumpcję ryżu o 4 miliony ton do 32,5 miliona ton w bieżącym roku gospodarczym. W paszach dla zwierząt są również wykorzystywane duże ilości pszenicy. Dodatkowo hodowcy trzody chlewnej pod presją spadku cen mogą przestać powiększać swoje stada, ograniczając popyt na paszę.

„Mimo to, nawet przy wyższych zbiorach, Chiny spodziewają się deficytu podaży kukurydzy w następnym roku gospodarczym o ponad 40 milionów ton, który będzie musiał zostać wypełniony importem kukurydzy, a także sorgo i jęczmienia” powiedział Meng Jinhui, starszy analityk z Shengda Futures w Pekinie. „Nowa runda zakupów może nastąpić, jeśli pojawią się jakiekolwiek oznaki poprawy w stosunkach między Chinami, a USA, ale nie w perspektywie krótkoterminowej” dodał.

Chiny planują poszerzyć swoją podaż w rolnictwie, aby chronić więcej rolników i zwiększyć produkcję upraw, w tym ryżu, pszenicy i kukurydzy, w celu poprawy bezpieczeństwa dostaw żywności.

   

Według Zou Jiayi, wiceministra finansów, rządy centralne i lokalne będą dopłacać rolnikom koszty ubezpieczenia, aby pokryć wydatki na sadzenie i dochody ze zbiorów w przypadku klęsk żywiołowych, szkód spowodowanych szkodnikami i innych strat. Chiny, największy konsument towarów rolnych, dążą do samowystarczalności w zakresie podstawowych zbóż, ryżu i pszenicy oraz starają się maksymalnie ograniczyć import kukurydzy. Mimo to zakupy pszenicy mogą w tym roku wzrosnąć do najwyższego poziomu od połowy lat 90. Zakupy kukurydzy Chin rosną wraz z rosnącym stadem trzody chlewnej. Rząd koncentruje się na wspieraniu dochodów hodowców i ulepszaniu technologii w celu zwiększenia produktywności w kraju, w którym ziemia uprawna jest ograniczona, a rosnąca zamożność zwiększa popyt. Prezydent Xi Jinping powiedział: „miska ryżu Chińczyków w każdej sytuacji musi być mocno trzymana w naszych rękach”.

„Subsydia ubezpieczeniowe zostaną rozszerzone w tym roku na 500 głównych regionów zajmujących się uprawą zbóż w 13 prowincjach i będą obejmować wszystkich producentów zbóż w tych prowincjach do 2022 r.” powiedział Zou. „Rząd centralny dotuje aż 45% kosztów ubezpieczenia, podczas gdy samorządy oferują dotacje nie mniejsze niż 25%” powiedział Zou.

W ciągu ostatnich kilku lat, ubezpieczenia rolne w Chinach szybko ewoluowały, a dochody ze składek wzrosły do ​​najwyższych na świecie, ale ubezpieczenie obejmuje tylko około 70% produkcji trzech upraw ryżu, pszenicy i kukurydzy. Zdobywanie żywności nigdy nie jest łatwe, a w tym roku stało się to jeszcze trudniejsze dzięki bliźniaczym siłom zakłóceń pandemicznych i zmian klimatycznych. Weźmy na przykład eksport kawy z Brazylii, największego dostawcy na świecie. Według Marcosa Matosa, dyrektora generalnego brazylijskiej grupy eksporterów kawy CeCafe, dostawy spadły od maja z powodu ciągłych wąskich gardeł logistycznych. W miarę zmniejszania się blokad i odbicia gospodarek rośnie konkurencja o miejsce na kontenerowcach, które przewożą towary na całym świecie.

„To pomogło w podniesieniu stawek frachtowych” powiedział Matos, który szacuje, że wysyłka kawy z Brazylii do Nowego Orleanu kosztuje teraz około 4000 dolarów za kontener, w porównaniu z 1500 do 2000 dolarów przed pandemią. Dodatkowo trudno znaleźć nowe rezerwacje. Argentyńska Rada Handlowa Rosario poinformowała w minionym tygodniu, że płytkość rzeki Parana zwiększy koszty logistyczne dla handlowców i rolników o około 315 milionów dolarów między marcem, a sierpniem. Statki przemierzające rzekę zmuszone są do odciążenia ze względu na niski poziom wody. Niektóre statki prawdopodobnie uzupełnią zapasy w portach morskich, będąc zmuszone płacić wyższe ceny za ziarno, podczas gdy inne mogą po prostu przyjąć koszty i popłynąć do miejsca przeznaczenia z mniejszą ilością dostaw. Dodatkowo tysiące wagonów załadowanych zbożem wciąż stoi w Vancouver po tym, jak pożary w zachodniej Kanadzie uszkodziły dwie główne linie. Ruch pociągów został wznowiony na początku tego tygodnia na linii Canadian Pacific Railway w pobliżu Lytton w Kolumbii Brytyjskiej po pożarze 30 czerwca, który spalił wioskę i uszkodził tory kolejowe. Linia Canadian National Railway doznała większych uszkodzeń mostów. Większość towarów, od drewna przez zboża po ropę naftową, które są transportowane koleją na eksport, przemieszcza się wzdłuż tych dwóch linii do największego portu w kraju w Vancouver i na południe do Stanów Zjednoczonych.

 

 

 

Cukier

Najdroższy transport morski od co najmniej dekady ogranicza światowy handel słodzikami, ponieważ rafinerie wstrzymują się z zakupem cukru surowego, który przetwarzają. Spowolnienie jest odzwierciedlone w 60% mniejszej ilości towarów do załadowania w portach Brazylii w porównaniu z zeszłym rokiem.

„Niektórzy rolnicy w Ameryce Południowej skorzystali z wysokich cen etanolu, przeznaczając więcej trzciny na biopaliwo, co oznacza, że ​​gdy popyt powróci, może być dostępne mniej cukru” powiedział Ricardo Carvalho, dyrektor handlowy w spółce joint venture BP Plc-Bunge Ltd.

„Jesteśmy bardzo optymistycznie nastawieni. Szacujemy, że od czwartego kwartału świat nie będzie miał zapasów cukru” powiedział Carvalho.

   

Wraz z ożywieniem gospodarek światowych wzrósł popyt na transport towarów. Carvalho powiedział, że stawki frachtu morskiego wzrosły w tym roku o ponad 200%, chociaż umowy na nadchodzące miesiące sugerują, że ceny ulegną obniżeniu. Powiedział, że rafinerie na całym świecie prawdopodobnie wyczerpują zapasy, aby bronić marż, ponieważ wzrost kosztów transportu zbiega się z nieco niższą niż oczekiwano konsumpcją. Kontrakty terminowe na surowy cukier wzrosły w ubiegłym roku o ponad 50% po suszy, która pogorszyła perspektywy zbiorów w Brazylii, napędzając światowy deficyt cukru. Nawet jeśli cena brazylijskich dostaw w lokalnej walucie jest bliska rekordowego poziomu w obliczu rzeczywistej słabości, rynek etanolu odbił się, skłaniając niektórych rolników zlokalizowanych dalej od portów do przestawienia się na biopaliwa.

„Nadmiar cukru został przekształcony w etanol i został spożyty wewnętrznie” powiedział Carvalho.

BP Bunge Bioenergia przewiduje, że produkcja cukru w ​​Brazylii spadnie do 34 milionów ton w bieżącym sezonie, w porównaniu z maksymalnym 35,5 milionami ton. Firma przewiduje dostępność trzciny cukrowej w tym sezonie na poziomie od 545 mln do 550 mln ton.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dzisiejszy raport napisał

Marcin Kocoń Infoinwestor Team

Dziękujemy Marcinie 🙂